| Verslag clubavond 10 april 2012 |
Verslag hervertoning Districtsfilms 2010 op in Luxor.
Vanavond kunnen we met recht spreken van een volle bak want wij hebben Luxor vanavond ter beschikking gesteld van ZHII. Dit om een aantal films die op het Districtsfestival 2010 zijn gedraaid, maar daar niet in de prijzen vielen, opnieuw te bekijken en te bespreken.
Voor dit doel is uitgenodigd François Aelbrecht, een begenadigd spreker en voor velen een bekende. Zo wordt François door Henk van de Meeberg voorgesteld. Maar de avond kan niet van start gaan voordat Emile de Gruyter, voorzitter van ZH II, iedereen welkom heeft geheten. Ook hij zwaait alle lof naar François en deelt mee dat we zullen proberen vanavond vier films te bespreken.
Het eerste wat François doet is zijn kennis relativeren. 'Filmkennis doe je op door veel te lezen, te kijken en te doen'. Dan gaat hij in op het verschil tussen jureren en analyseren. Vanavond geven we de films geen waardering (jureren) maar gaan we de films respectvol analyseren.
De eerste film die we gaan zien is 'Breekbaar' van Ruud Brockhus. Als de film gedraaid is geeft François zijn visie op de film en gaat vervolgens met de aanwezigen (en de maker) in discussie. Iedereen vindt het een interessante film waarbij het verhaal, de filmische vormgeving, belichting, ingesproken tekst, kortom alle ingrediënten van de film, aan bod komen. 'Het moet allemaal functioneel zijn' zo sluit hij deze film af.
Dan kijken we naar 'De Bajong', een tempelcomplex in Cambodja, van Frans Boymans. De beelden zijn bijzonder, het camerawerk en montage ook. Toch is het in beeld brengen van zo 'n statisch onderwerp moeilijk. De film wordt hier gedragen door het commentaar en de muziek, waarbij vastgesteld wordt dat het commentaar soms wat overvloedig is. In de discussie die hierop volgt is men het er over eens dat het commentaar wat minder had gemogen, met als pleister op deze wonde dat het camerawerk zeer verzorgd was.
Tot slot van de avond kijken we naar 'Respect' van Els de Cocq. Het is een film over oorlogsgraven die herinneren aan de strijd bij o.a. het Ardennenoffensief.
Ook deze film geeft de nodige stof tot discussie waarbij men het er over eens is dat, ook al zijn de beweegredenen van de maakster nog zo intens, het een vrij chaotisch geheel is geworden waarbij het één soms nauwelijks iets met het ander te maken lijkt te hebben. Het is een levendige discussie waarbij vooral het uitgebreid in woord en beeld gebrachte onderhoud van de graven niet begrepen, c.q. dan wel niet op zijn plaats gevonden wordt.
Als het half elf is staat François voor de keus. De avond afsluiten, of nog een film bespreken. Henk van de Meeberg hakt de knoop door. François heeft nog een lange thuisreis voor de boeg dus wordt onder dankzegging en applaus deze bijzondere avond afgesloten.
Henk Boose |